Afschaduwen

we zijn gewichtloos in het water
landen in het licht van de maan
op wat als oever voelt
en wat als moeder klinkt
een gebroken val
ouders verzamelend
voorouders volgend
aardlijnen trekkend voor de vrouwen die we reeds in ons dragen

ondergronds gebeurt er al heel veel

we ademen wind in
die van ver komt wie weet
reizen in onszelf met elke ademtocht, met lange adem
langs schaduwkanten die op licht wijzen, afschaduwen
door donkere plekken die bleven plakken, in de eenzame wind slapend
daar leven we dan mee
ja of nee
verbranden in het vuur
voel wat het verbranden met je doet
wat branden met je doet, van verlangen

we willen dichter bij onze ziel groeien
langs manen, door seizoenen
dwars door alle aangemeten, aangenomen rollen heen
houden zij ons vast of wij hen?
hoelang
tot wanneer
eer en dank ze
kijk of ze gaan in de nacht
of de schaduwkanten op licht wijzen
en of bij zonsopgang een nieuwe vraag kan rijzen
tot waar willen onze zielen groeien?
langs manen, aardlijnen en oevers, door seizoenen
we kunnen vanaf de bergtop ons eigen lied zingen
maar we kunnen ook fluisteren in de kern van een cirkel die ons aan wal brengt

wij hebben als vrouwen voorbij de weerstand van verandering te gaan,
we kunnen dat
in elke cyclus tot een nulpunt komend
wat is de essentie geweest
van al je keuzes
tot hier?

rol tot je stilvalt
als jezelf
rol dan opnieuw stil tot je vanzelf begint te bewegen
dan tot je bewogen wordt
door de aansporing van je hartslag

op een dag klinkt dat vertrouwd

toon me wie je bent
toon me wie je ziel is

 

Long way home – Nessi Gomes

Veerle Phara – een vuurvrouw die ik erg warm waardeer – schrijft een boek.
met een binnenkomer van een titel: “Wise Playful Woman,
Shape Shifting. Sleutels naar waarachtig en authentiek Vrouw Zijn, naar het herinneren en herintegreren van onze oerkracht en vreugde”. Je kan je exemplaar ‘voorkopen’ door een mailtje te sturen naar veerlephara@templeoftheearth.org .

metzonArtboard 1jpg

Eén reactie

  1. Wauw, wat word ik hier stil van. Mijn hoofd valt uit en ik voel me zakken in mijn bekken. Mijn hart gaat hiervan openstaan, mijn cellen resoneren mee. Dankje Jill voor dit stukje schoonheid. Liefs, Sandra

    Like

Wil je iets zeggen na het lezen van deze tekst?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s